fiets

[ter gelegenheid van het feit dat gisteren mijn zoveelste fiets werd gestolen.]

Dus toen werd mijn fiets gejat, het brik waarover ik vorige week nog riep: kan dit vehikel niet eens geruisloos in een gat in de grond wegzakken oid. Eerst schreide ik zilte tranen, want zo had ik het natuurlijk allemaal niet bedoeld, ik roep wel meer dingen, sterker nog ik roep de hele dág dingen maar daar reageert het universum dan vervolgens totáál niet op, of om eerlijk te zijn, soms zijn er ook wel dingen geroepen waar het universum dan weer wél op reageerde maar dan precies omgekeerd. Je vraagt om A, je krijgt B. Tenzij je om B vraagt, dan krijg je A. Het universum, een groots en feitelijk nooit te doorgronden iets, zoals meester Gerard dat zo plechtig kon zeggen in de zesde.

Ik had voor de vorm nog om me heen gekeken. Achter het hek gecheckt. En daarna had ik het op een draven gezet naar de kapper. Het was 33 graden Celsius en in de volle zon 63 graden Celsius. Verhit was ik, dermate zelfs dat er  koudeföhnblazingen aan te pas kwamen, verzorgd door de baas van de kapsalon, een man met een bulderende lach. Een haarwasmeisje kwam op mijn verzoek aansnellen met een Margriet waarmee ik kon wapperen. Van mijn kapster hoefde ik geen kapmantel om. Geen kapmantel! (Dit gebeurt nooit.) Pas na twintig minuten doodstil zitten had ik begrepen dat ik het waarschijnlijk allemaal zou gaan overleven. Nou ja, ook prima.

Ik denk iets te veel aan de fietsendief. Ik moet eigenlijk aan het werk, maar ik denk aan hem en aan zijn eerste fiets. Dat hij erlangs moet zijn gelopen en moet hebben gedacht: wat de fuck, ik pak hem gewoon. Had zijn hart in zijn oren gebonsd, met van die doffe slagen? Was er al snel een tweede fiets gevolgd, puur om voor zichzelf uit te vinden of hij een echte fietsendief was of een incidentele? Daarna natuurlijk hek van de dam, want zo zou het mij dan vergaan. Weet je wat het is, op den duur gooi je hatsee met één armzwaai drie fietsen op je auto en ondertussen zing je gewoon mee met Sky Radio – en desnoods doe je tegelijkertijd de eerste en de tweede stem, hoewel zoiets menselijkerwijs onmogelijk is.

Enfin, ik heb nu mijn nieuwe in de schuur staan en ik heb hem zelfs op slot gezet, twee handelingen die me niet eigen zijn maar die me nu als heel zorgvuldig voorkomen, die mij het gevoel geven dat ik me verbeterd heb en die precies drie dagen gaan duren. Ik kreeg hem mee van de fietsenmaker, het zadel moest nog wat lager, nee nóg iets lager, meneer mag hij nog héél iets lager en toen zei ik dat ik het fijn vind als ik met de voeten op de grond kan wegens dat ik nogal gemakkelijk van de fiets val – dus toen zette de fietsenmaker het zadel nóg iets lager en nu ziet de fiets eruit als een fiets waarvan de volgende langsrijdende fietsendief zal opveren en denken: ah, die kan ik mooi doorverkopen als kinderfiets.

Advertenties

Reageren?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s