withuis

In de eerste minuut direct twee keer geschrokken. De eerste keer was toen ik presentator Jan Leyers in een verder lege studio de inhaalsessie met schrijfster/sociologe/migrainiste Jolande Withuis zag aankondigen. OMG, het zou toch niet wáár zijn hè! Maar toen startte er iemand een filmpje in en zagen we Leyers ineens… aan de keukentafel in het huis van Withuis zitten! Dat was dus de tweede schok. Want de mens is bepaalde dingen gewend en de dingen waaraan je gewend bent, die vind je gewoon fijn, kwestie van gewenning. Verder onbelangrijk, zoals de meeste zaken waarbij gewenning in het geding is. Want uiteindelijk bleek het geen zak uit te maken waar de Zomergast zich bevindt, als het maar een beetje een mooie avond wordt.

Dat werd het! Ik heb een hekel aan samenvattingen dus kijk vooral op uitzending gemist, maar het ging over de oorlog, slachtofferschap, de dodenherdenking, het communisme (Withuis komt uit een CPN-milieu en moest naar eigen zeggen in psychoanalyse om daarvan los te komen) (!!!), romantiek en kanker. Heerlijk was de veeg uit de pan die het afschuwelijke Pink Ribbon kreeg van Withuis, die zelf borstkanker heeft overwo gehad. “Meer geluk dan wijsheid”, zei Withuis en daarmee sloeg ze natuurlijk de spijker op de kop.

En dat bleef zo. Withuis sloeg eigenlijk continu spijkers op de kop, en deed dat op een nuchtere, welbespraakte en ook nog eens aimabele manier. (Heel leuk om een vrouw continu spijkers op de kop te zien slaan, dat straalt toch een beetje op de sekse af, of niet soms.) Geen wonder dus dat bij de twitterhashtag #zg12 geen onvertogen woord te vinden was, behalve bij een paar verstokte communisten die vurig hoopten op een nieuwe migraine-aanval bij de gast in kwestie. Verder is er slechts lof te lezen, een lof die zelfs grenst aan het lyrische. Dat bevalt me niet. Als de massa ergens lyrisch over is, dan is er vaak iets mis mee. Maar wat. Misschien de lyriek an sich? Soms denk ik dat we alleen nog maar kunnen verguizen of bewierroken. Zit niks meer tussen. Treurig. Ik denk dat ik in de geest van ons nieuwe icoon Jolande Withuis spreek als ik er dit over zeg: nou mensen, overdrijven is ook een vak, je kunt ook gewoon zeggen: dat was bij vlagen best leuk wat die vrouw te zeggen had. Basta.

Advertentie

2 gedachten over “withuis

  1. Eh, Jacq? Over die foto van je bij je nieuwe weblog…

    Ik neem aan dat dat de bewuste ‘seriemoordenaar’-foto is?

Reageren?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s